Main menu

Βόλτα με το Animus στην παράσταση "Κατάδικός μου" – Τετάρτη 09 Ιουλίου 2014

Σήμερα (Τετάρτη 09 Ιουλίου 2014) πήγα με το Animus στο Κηποθέατρο όπου παιζόταν η θεατρική παράσταση Κατάδικός μου με την Ελένη Ράντου και άλλους καταξιωμένους ηθοποιούς.

 Η παράσταση ξεκινούσε με μία ληστεία στο σπίτι της Ράντου από έναν Ιρανός αλλά καθώς έτρεχε για να γλυτώσει από την αστυνομία τον πάτησε με το αυτοκίνητό του ο πρώην άντρας της, ο οποίος τρέχει αμέσως να την βρει για να της μιλήσει και τον κρύβει στο σπίτι της.

Στο μεταξύ ο Ιρανός πηγαίνει στο νοσοκομείο με τη βοήθεια ενός φίλου του ο οποίος ορκίζεται εκδίκηση για το φίλο του με απώτερο σκοπό να βγάλει λεφτά.

Στο σπίτι της Ράντου και Άντρας της τα προσπαθούν να κάνουν μια νέα αρχή αλλά το ατύχημα που έγινε βασανίζει τον άντρα της με αποτέλεσμα εκείνος να ξεσπάσει σε εκείνη και ξαναχωρίσουν.

Την άλλη μέρα πηγαίνει να επισκεφτεί τον πατέρα στο νοσοκομείο, ο οποίος είχε πάθει άνοια και είχε σπάσει το χέρι του και προς μεγάλη της έκπληξη συνειδητοποιεί ότι στο ίδιο δωμάτιο βρισκόταν και ο Ιρανός που είχε χτυπήσει ο άντρας της και ακούει τον φίλο του να λέει πως αν τον βρει θα τον σκοτώσει.

Τότε εκείνη τρέχει και του το λέει και ρίχνει τις ευθύνες σε εκείνον για το μπλέξιμο αυτό. Μέτα από έναν άγριο τσακωμό φεύγει για το Βερολίνο.
Μόλις γυρίζει γράφει ένα μήνυμα για τον άντρα της που έλεγε πως δε χτυπάμε ανθρώπους και το άφησε έξω από μία καφετέρια για να το δει εκείνος θέλοντας να τον τρομοκρατήσει για μείνει κοντά της.

Στο νοσοκομείο ο πατέρας της και ο Ιρανός κάνουνε παρέα και βοηθάνε ο ένας τον άλλον σε ότι χρειαστούν και όταν πήγε η Ράντου βλέπει ότι αυτός δε θέλει το κακό του άντρα της αλλά ότι η ζωή τον ανάγκασε να γίνει κλέφτης και αρχίζει να τον συμπαθεί.

Ο φίλος του περνάει τυχαία από το σπίτι της και βλέπει τον άντρα της χωρίς να ξέρει ποιος είναι και του δίνει ένα πιστόλι για να νιώθει πιο ασφαλής, ενώ βάζει και κάγκελα γύρω – γύρω από το σπίτι για να είναι σίγουρος πως δε θα πάθει τίποτα.

Μέσα σε αυτή τη «φυλακή» τους γυρνάνε μια νέα σελίδα στη ζωή τους και όμορφα μαζί. Όμως ένα τηλεφώνημα από τον Ιρανό στο νοσοκομείο που έλεγε πως ο πατέρας της Ράντου εξαφανίστηκε, τα γκρεμίζει όλα. 

Αφού τσακώθηκαν εκείνη πηγαίνει να τον βρει. Όμως τον βρίσκει πρώτος ο Ιρανός και της τον πηγαίνει.

Τότε εκείνη τον ευχαριστεί μέσα από την καρδιά της, του ζητάει συγνώμη και του λέει ότι δεν θα τον ξεχάσει ποτέ.

Μόλις όμως επιστρέφει στο σπίτι της ο άντρας της έχει τρελαθεί γιατί δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Ιρανό και της λέει να τον καταδώσει στην αστυνομία, όμως αρνείται λέγοντάς του πως έχει πάθει μανία καταδίωξης και πως κανείς δεν τον κυνηγούσε, αλλά εκείνος δεν την πίστεψε και πάνω στο καβγά έβγαλε το πιστόλι του και την πυροβόλησε.

Όταν κατάλαβε τι είχε κάνει το μετάνιωσε και της μίλησε τρυφερά και αυτή με όση δύναμη της είχε απομείνει του χαμογέλασε γλυκά και τον κοίταξε με το πιο τρυφερό βλέμμα που τον είχε κοιτάξει ποτέ σαν να τον αποχαιρετούσε και ύστερα ξεψύχησε. 

email

facebook

Quote Kazantzakis-2